Μια παγκόσμια μορφή της Ορθοδοξίας, ένας πατέρας της Χριστιανοσύνης των πρώτων μετά Χριστού αιώνων, κυριολεκτικά “Αναλλοίωτος” στο χρόνο μέχρι και σήμερα.

Το νησί μας, η Κέρκυρα, είναι αναπόσπαστα δεμένη με τον Άγιο, ο οποίος είναι Προστάτης και Πολιούχος της. Πολλά τα θαύματα του Αγίου, ακόμα και με στις μέρες μας που ο κόσμος απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από την εκκλησία. Πολλές  και οι τιμές Του ανά τον κόσμο. Ακόμα και το 1717, ο τότε Πάπας ο Κλήμης ο ΙΗ’, διέταξε πανηγυρικά να τελείτε η εορτή του Αγίου σε όλες τις κτήσεις της δημοκρατίας της Βενετίας. Η μνήμη του εορτάζεται  στις 12 Δεκεμβρίου. Η ζωή του, απλή αλλά ταυτόχρονα γεμάτη σημαντικά γεγονότα.

Γεννήθηκε στο νησί της Κύπρου, στο χωρίο Άσσια κοντά στην Τριμυθούντα, το 270 μ.Χ και έζησε στα χρόνια της αυτοκρατορίας του Κωνσταντίνου του Μεγάλου. Προερχόταν από μια φτωχή  και ταπεινή οικογένεια και δεν του δόθηκε ποτέ η δυνατότητα ανώτερης μόρφωσης  όπως σε όλους τους μεγάλους Ιεράρχες της εκκλησίας μας. Από μικρός ήταν βοσκός  στα πρόβατα του πατέρα του, αλλά αυτό  δεν τον εμπόδισε να μελετήσει τις γραφές. Όπου και  αν βρισκόταν , κουβαλούσε  μαζί του και μελετούσε την Αγία Γραφή.

Πολλές φορές καλούσε και άλλους βοσκούς γύρο του για να ψάλουν όλοι μαζί αλλά και για να τους περάσει μηνύματα πίστης και ελπίδας.

Το 308-314 μ.Χ στους διωγμούς  του Μαξιμιανού, συνελήφθη, βασανίστηκε, καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα και μάλιστα τραυματίστηκε στο ένα του μάτι και εξαρθρώθηκε  το ένα του πόδι, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψε την πίστη του στο Θεό. Υπέμενε καρτερικά και δυνάμωνε την πίστη του όσων ήταν κοντά του αποτελούσε έμπνευση.

Με την επιστροφή του στη Τριμυθούντα, η οικογένεια  του τον ανάγκασε να παντρευτεί. Μάλιστα έκανε και μια κόρη, την Ειρήνη.

Οι δοκιμασίες στη ζωή Του και τα θαύματα Του

Οι δοκιμασίες στη ζωή του Αγίου ήταν πολλές, αλλά ποτέ του δεν παραπονέθηκε. Χήρεψε γρήγορα  αφού έχασε τη γυναίκα του νωρίς. Εκείνη την περίοδο πολλοί δικοί του άνθρωποι, βλέποντας τη φώτιση που είχε, τον προέτρεψαν να λάβει το σχήμα της Ιεροσύνης.

Τότε ήταν που μπορούσε να αφιερωθεί η ψυχήτε και σώματι στο Θεό αλλά και στην Καλλιέργεια και βοήθεια του ποιμνίου του. Πολύ σύντομα, βλέποντας το ζήλο του και τη δύναμη της πίστης του, τον κάλεσαν να υπηρετήσει την εκκλησία ως επίσκοπος Τριμυθούντος.

Ακόμα το αξίωμα, ο Άγιος παρέμεινε ταπεινός και λιτός φορώντας πάντοτε λιτά ρούχα και σκούφο πλεγμένο από φύλλα φοίνικα. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι όπου κατά την διάρκεια της λειτουργίας, έβλεπαν τον Άγιο Σπυρίδωνα να συλλειτουργεί μαζί με αγγέλους ενώ κάποιοι άκουγαν και τις ψαλμωδίες τους. Έκανε πολλά θαύματα ακόμα και όταν βρισκόταν εν ζωή. Θεράπευε αρρώστους, εξόρκιζε δαιμόνια, ανάσταινε  ακόμα και νεκρούς.

Χαρακτηριστικό είναι το συμβάν με το θάνατο της κόρης του Ειρήνης. Ο πόνος του Αγίου για τον θάνατο της ήταν μεγάλος.  Λίγο μετά το θάνατο της όταν μια γυναίκα ήρθε στον Άγιο να του ζητήσει ένα πολύτιμο κόσμημα που είχε δώσει προς φύλαξη στην κόρη του. Εκείνος δεν γνώριζε κάτι και η ανάγκη της γυναίκας ήταν μεγάλη. Έτσι λοιπόν, προσευχήθηκε πάνω από το μνήμα της κόρης του και της ζήτησε να τον πληροφορήσει για το κόσμημα. Η Ειρήνη μέσα από το μνήμα ανταποκρίθηκε μιλώντας του εξήγησε που βρίσκεται.

Έπειτα, της ζήτησε πάλι να κοιμηθεί και να και να αναμένει καρτερικά την Ανάσταση των νεκρών.

Χαρακτηριστική είναι και η συμμετοχή του στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325 μ.Χ για την αντιμετώπιση της αίρεσης του Αρείου, ο οποίος ήθελε ο κόσμος να πιστεύει στη Μοναρχία ενός μόνο Θεού.

Παράλληλα βέβαια με τον μονοθεϊσμό του Θεού σαν μονάδα (ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός και όχι ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα ) πρόβαλε και τον πολυθεϊσμό παρουσιάζοντας τον Υιό του Θεού χτιστό-υλικό και μόνο τον Πατέρα άχτιστο -χωρίς ύλη και κατά φύση. Ανάμεσα λοιπόν στους 318 πατέρες Πατέρες τις Ορθοδοξίας, εκείνος που γνώριζε μεν τα λιγότερα γράμματα αλλά ήταν δε ο πιο φωτισμένος ήταν ο Άγιος Σπυρίδων, κατάφερε κι αποστόμωσε τον Άρειο αποδεικνύοντας ότι η Αγιά τριάδα (Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα) είναι ΕΝΑΣ Θεός.

Το απέδειξε πραγματοποιώντας ένα ακόμη θαύμα, αφού έπιασε ένα κρεμμύδι και λέγοντας “εις το όνομα του Πατρός” και βγήκε φωτιά “και του Υιού” και βγήκε νερό “και του Αγίου Πνεύματος” και έμεινε μόνο χώμα στα χέρια του.

Ο Άγιος Σπυρίδωνας κοιμήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 348 μ.Χ στην Κύπρο σε ηλικία 78 χρονών, μέσα σε μια μαρμάρινη λάρνακα, μέχρι τον 7ο αιώνα όπου και ξεκίνησαν οι επιδρομές των Σαρακηνών. Για λόγους ασφαλείας, το σώμα Του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου και τότε παρατηρήθηκε ότι έμεινε άφθαρτο και ευωδίαζε, όπως παραμένει και στις μέρες μας εκτός από το δεξί του χέρι. Τρία χρόνια μετά την Άλωση, το 1956 ο ιερέας Γεώργιος Καλοχαιρετης μετέφερε το ιερό λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα αλλά και της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας στην Κέρκυρα.

Μετά το θάνατο του τα λείψανα πέρασαν κληρονομιά στα τρία παιδιά του, ενώ υπήρξε και μια περίοδος όπου δύο εκ των αδελφών του θέλησαν να μεταφέρουν αλλού το λείψανο αλλά η κοινή αντίδραση ολόκληρου του λαού της Κέρκυρας και το τότε Ενετικό δικαστήριο τελικά τους απέτρεψαν. Το 1524 το λείψανο του Αγίου κατέληξε στα χέρια στα χέρια του Κερκυραίου πολίτη Σταμματέλου Βούλγαρη και μετέπειτα πέρασε στην εκκλησία της Κέρκυρας.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι το δεξί χέρι του Αγίου βρισκόταν μέχρι το Νοέμβρη του 1984 στην Ρώμη, στο ναό του τάγματος Ορατοριανών. Μετά από έντονες ενέργειες του τότε Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Κέρκυρας και Παξών κ.Τιμοθέου, η εκκλησία της Ρώμης δέχθηκε να παραχωρήσει το λείψανο στην Κέρκυρα το οποίο λιτανεύετε μαζί με το σεπτό σκήνωμα Του.

Από τότε που το λείψανο του Αγίου εγκαταστάθηκε στο νησί, ένας άρρηκτος δεσμός δημιουργήθηκε με τους ανθρώπους του, μια ξεχωριστεί πνευματική σχέση και μια τόνωση της πίστης και τις ελπίδας τους. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Άγιος Σπυρίδων έσωσε την Κέρκυρα από καταστροφές, επιδρομές, και αρρώστιες ενώ πολλοί άνθρωποι που κατέφευγαν με πίστη στο Θεό και στον Άγιο γιατρεύτηκαν από ανίατες ασθένειες. Πολλές φορές ακόμα και στις μέρες μας είναι οι λιτανείες προς τιμή των θαυμάτων του Αγίου, ενώ ακόμα και σήμερα, το πλήθος προσκυνητών που έρχεται να λάβει την ευλογιά του σκηνώματος Του, βιώνει θαύματα της χάρης και της ελεημοσύνης Του.

Λιτανείες του Ιερού σκηνώματος του Αγίου και οι εορτασμοί στο νησί της Κέρκυρας

Στο νησί της Κέρκυρας πραγματοποιούνται τέσσερις λιτανείες του σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνα.

Την Κυριακή των Βαΐων σε ανάμνηση του 1630 όπου έσωσε το νησί από χολέρα

Το Μεγάλο Σάββατο γίνεται η λιτανεία σε ανάμνηση της σωτηρίας του νησιού από το λοιμό το 1550.

Την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου σε ανάμνηση της σωτηρίας του νησιού από μία θανατηφόρα χολέρα το 1673

Στις 11 Αυγούστου σε ανάμνηση της λύσης της πολιορκίας του νησιού από τους Τούρκους το 1716.

Πηγή

My Kerkyra magazine Άγιος Σπυρίδων  “ο δικός μας Άγιος” www.mykerkyra.com

Συνεργάτες
Φωτογραφικό Υλικό: corfutvnews.gr
Share this Post

Newsletter

Λάβετε πρώτοι τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις του mykerkyra.

Subscribe