Ανακαλύπτωντας μέχρι τώρα το νησί

 

       Άκουγα πάντα για την Κέρκυρα, δεν το περίμενα ότι κάποια μέρα θα ερχόμουν και εγώ εδώ. Μέρα με την μέρα ανακαλύπτω περισσότερα πράγματα σε σχέση με την ιστορία, τον πολιτισμό, την κουλτούρα και την παράδοση.

 

   Κάθε μέρα η πόλη είναι διαφορετική.  Άνθρωποι πάνε - έρχονται. Πίνουν καφέ, τρώνε. Στα λεγόμενα «καντούνια» μπορείς να συναντήσεις / να ακούσεις μουσικούς να παίζουν μουσική. Άνθρωποι φιλόξενοι, άνθρωποι που όταν τους πεις «ωρέ κουμπάρε» από πού θα πάω για το τάδε μέρος θα σου πουν , θα σου δείξουν και άμα δεν καταλαβαίνεις μπορεί να σε πάνε να σου υποδείξουν το μέρος που τους είπες.

 

       Κτίρια  που με το πέρασμα των χρόνων έχουν μείνει εκεί επιβλητικά λες και θέλουν να σου πουν την ιστορία του νησιού. Αρχαιολογικοί χώροι όπως το Φρούριου , ο Τάφος του Καποδίστρια, το Αχίλλειον , το Μον Ρεπο και άλλα πολλά.

 

Κάθε Κυριακή κατά την καλοκαιρινή περίοδο εάν είσαι στην πόλη μπορείς να ακούσεις μπάντες να δίνουν συναυλίες λίγο πιο πέρα στο Πεντοφάναρο.

 

 Μου έλεγαν: "έλα βρε και στα δικά μας τα μέρη  ( Β. Κέρκυρα) να δεις αφού σου αρέσει το πράσινο θα ενθουσιαστείς".  Εγώ για να σας πως και την αλήθεια μου μέχρι τότε ήξερα την Λευκίμμη και την πόλη σαν μέρη.  Ε όταν πήγα ήταν το κάτι άλλο αμέσως πήρα την φωτογραφική μου και άρχιζα να φωτογραφίζω σαν Κινέζα τουρίστρια.

 

    Τοπία μαγικά που μπορεί να  να πηγαίνεις και  δυο ώρες απόσταση αλλά πραγματικά η μαγιά  της θέας σε αποζημιώνει.

 

   Ένα επιπλέον στοιχείο που πρέπει να επισημάνω είναι  τα παραδοσιακά φαγητά που φτιάχνουν.  Γιατί εάν δεν φας τις τρεις σπεσιαλιτέ του νησιού και άμα δεν πας και στον άγιο όπως λένε δεν έκαμες τίποτες.

 

Και το μαγευτικό ταξίδι συνεχίζεται......

Articles

Albums

0 albums found

Comments