Η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας

3 4

 

Με την αύρα μιας άλλης εποχής, η Παλιά πόλη της Κέρκυρας μας ασκεί μια παράξενη γοητεία και μας καλεί να την εξερευνήσουμε, να περιηγηθούμε με περιέργεια σαν παιδιά στα δαιδαλώδη καντούνια της και να μάθουμε τα μυστικά της.  

 

 

 

 

Μια πόλη που μοιάζει να ξεπήδησε από τις σελίδες ρομαντικού αναγνώσματος του παρελθόντος. Τα κτίρια, οι πλατείες, τα φρούρια, οι δρόμοι όλα αποπνέουν την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μακριά από την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Στο Καμπιέλο, την πιο παλιά συνοικία της πόλης, περιπλανιόμαστε σε στενά καντούνια με ψηλά κτίρια που έχουν φθαρεί από τον χρόνο, σκαλιστά πηγάδια, γραφικές πλατείες και περίτεχνα μπαλκόνια. Μπροστά μας ξεδιπλώνονται πτυχές από την ιστορία του τόπου, ακούμε ερωτικές καντάδες και αναστεναγμούς από ξεχασμένους έρωτες, τον ήχο από ξίφη που διασταυρώνονται και ψιθύρους από ίντριγκες και συνωμοσίες. Η γοητεία  που μας ασκεί είναι ακατανίκητη, μια απόδραση από την πολύβουη και απρόσωπη εικόνα των σημερινών πόλεων.

 

Η Παλιά Πόλη φέρει τα σημάδια όλων όσων την κατέκτησαν κατά καιρούς, κυρίαρχο όμως είναι το στίγμα τεσσάρων αιώνων Ενετικής κυριαρχίας. Την ίδια περίοδο που η υπόλοιπη Ελλάδα ήταν κάτω από τον Τούρκικο ζυγό, η Κέρκυρα αποτελούσε το τελευταίο ευρωπαϊκό προπύργιο, μαζί με τη Βιέννη, απέναντι στον Οθωμανικό Επεκτατισμό του 17ου και 18ου αιώνα. Δεν ήταν όμως οι Ενετοί που άφησαν το στίγμα τους στον πανέμορφο αυτόν τόπο. Λόγο της στρατηγικής του θέσης διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πλοκή της ιστορίας της Μεσογείου, υπήρξε αντικείμενο διεκδίκησης από τους κατά καιρούς ισχυρούς και πρωταγωνίστησε σε μεγάλα γεγονότα της ιστορίας της Ευρώπης.

 

 

                

 

Η Παλιά Πόλη ξαπλώνει νωχελικά ανάμεσα σε δύο επιβλητικά μεσαιωνικά οχυρά. Το Παλιό και το Νέο Φρούριο που στα μεσαιωνικά και νεότερα χρόνια προφύλασσαν το νησί από επίδοξους κατακτητές, ενωνόταν με τείχη, ενώ η πόλη επικοινωνούσε με την ύπαιθρο και τη θάλασσα με τέσσερις πύλες. Δυο  σώζονται μέχρι σήμερα: Η Πύλη της Σπηλιάς(Porta Spilea), μπροστά από το παλιό λιμάνι και η Πύλη του Αγίου Νικολάου (San Nicolo) στο Φιληράκι, στον παραλιακό δρόμο στο τέλος της Σπιανάδας, ενώ η Πύλη Ραϋμόνδου (Porta Remouda) κατεδαφίστηκε το 1837 από τους Βρετανούς για τη κατασκευή  του παραλιακού δρόμου και η μεγαλοπρεπείς Πόρτα Ριάλα (Porta Reale) κατεδαφίστηκε για τη διάνοιξη του κεντρικότερου δρόμου της νεότερης πόλης.

Περιορισμένη ανάμεσα σε στεριά και θάλασσα, η Παλιά Πόλη  αναπτύχθηκε σε ύψος, υψώνοντας κτίρια με πέντε ή ακόμη και έξι ορόφους. Σήμερα αποτελεί το διοικητικό και εμπορικό κέντρο ολόκληρου του νησιού. Παρά τις πιέσεις  που ασκούν οι νέες οικουμενικές  και επαγγελματικές δραστηριότητες των κατοίκων της, η Παλιά Πόλη διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα της και παραμένει στη συνείδηση των Κερκυραίων ως το μόνο μέρος στο οποίο διατηρείτε η ταυτότητα της Κέρκυρας. Μοιάζει σαν το παρελθόν και οι νέες ανάγκες να βρίσκονται σε διάλογο και η πόλη να προσαρμόζεται στις εκάστοτε απαιτήσεις.

 

Από το 2017 η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας αποτελεί  μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Σε δήλωση της επιτροπής παγκόσμιας κληρονομιάς για την αξία της Παλιάς Πόλης  αναφέρεται ότι το αστικό λιμάνι και λιμενικό σύνολο της Κέρκυρας, που κυριαρχείται από τα ενετικής  προελεύσεως φρούρια της, συνιστά ένα αρχιτεκτονικό παράδειγμα εξέχουσας παγκόσμιας αξίας, τόσο για την αυθεντικότητα όσο και για την ακεραιότητα.

                                             

Μαρία Σουρβίνου

Αρχείο Mykerkyra Magazine

Mykerkyra Magazine:The real corfu ,τεύχος 8 - Μάρτης- Απρίλης 2010, σελίδα 26-27

Comments

Similar Articles