Τα κάστρα της Κέρκυρας: η μακραίωνη ιστορία κατακτήσεων!

1 2

    Η Κέρκυρα υπήρξε, ανά τους αιώνες, το μήλον της Έριδος για πολλούς επίδοξους κατακτητές. Πολλοί ζήλεψαν αυτό το καταπράσινο κομμάτι γης που έλαμπε στα γαλανά νερά του Ιονίου. Η φύση είχε προικίσει απλόχερα το νησί με ότι πιο θαυμαστό κατείχε στην διάθεση της και αυτό δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από κανέναν. Σε αυτό το νησί λοιπόν με την μακραίωνη Ιστορία κατακτήσεων, πολιορκιών και επανακαταλήψεων, τον σπουδαιότερο ίσως ρόλο για την κατοχή του, έπαιξαν τα Κάστρα του.

 

   Είναι χαρακτηριστικό πως όποιος κατείχε τα Κάστρα της Κέρκυρας, μπορούσε να συντηρήσει την διακυβέρνηση του νησιού, αλλιώς έμενε για λίγο στα περίχωρα και μετά αναγκάζονταν να φύγει, ακολουθώντας άλλους θαλάσσιους δρόμους. Αυτά ήταν χτισμένα στα πιο στρατηγικά σημεία του νησιού, εμποδίζοντας έτσι την πρόσβαση από θαλάσσης  σε όποιον προσπαθούσε να καταλάβει  το Ιόνιο. Τα σημαντικότερα Κάστρα ήταν το Παλαιό Φρούριο της πόλης, το Νέο Ενετικό Κάστρο, το Κάστρο της Κασσιόπης πάνω από το ομώνυμο χωριό, το Γαρδίκι κοντά στο χωριό του Αγ.Ματθαίου, και το Αγγελόκαστρο.

 

   Το παλαιότερο κάστρο της Κέρκυρας είναι το κάστρο της Κασσιόπης. Αρχικά, κτίστηκε από τους Ενετούς (229 π.Χ. - 337 μ.Χ.), όταν κατέλαβαν το νησί. Το κάστρο έπαθε σοβαρές βλάβες στο πέρασμα του χρόνου, ακόμη κι αν το 1267 η Ανδηγαυοί το ενίσχυσαν, αλλά το 1386 κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, οι Ενετοί το κατέστρεψαν σε μια μάχη, το ανακατασκεύασαν, αλλά στη συνέχεια καταστράφηκε από τις εισβολές των Τούρκων, με την τελευταία το 1571. Σήμερα σώζονται κάποια τμήματα του κάστρου μεταξύ αυτών η περιτείχιση του φρουρίου, οι πύργοι, η πύλη, οι προμαχώνες, η δεξαμενή νερού και μερικά από τα ενετικά κανόνια.

 

    Το παλαιό φρούριο χτισμένο πάνω σε μια βραχώδη χερσόνησο με δύο χαρακτηριστικούς λόφους (Corifes) αποτελεί το Ανατολικό άκρο της Πόλης. Άρχισε να κατοικείται και να οχυρώνεται μετά τις καταστροφές της αρχαίας Πόλης ( Παλαιόπολη ) μετά τον 6ο αιώνα και αποτέλεσε την Πόλη της Κέρκυρας (Corifo , Corfu) από τον 11ο έως τον 15ο αιώνα. Από τον 16ο αιώνα η Πόλη έχει λάβει περίπου τη σημερινή της μορφή και το Παλαιό Φρούριο μετατρέπεται σε στρατιωτικό χώρο. Οι βενετσιάνικες και βρετανικές επιρροές της οχύρωσης είναι εμφανείς σε όλο το φρούριο. Η επικοινωνία μεταξύ του φρουρίου και της πόλης γινόταν με μια σιδερένια γέφυρα μήκους 60μ πάνω από την θαλάσσια τάφρο μεταξύ των προμαχώνων Martinego και Savorgnan. Η είσοδος αποτελείται από ένα κεντρικό οβάλ διάδρομο και δύο οβάλ δωμάτια, στις δύο πλευρές.

 

    

Η τοξωτή είσοδος αποτελείται από μια σύνθεση όπου σώζεται η παλιά ξύλινη καρφωτή πόρτα, καθώς και οι σχισμές που χρησιμοποιούνταν για τις αλυσίδες κατά την ανάρτηση της κινητής γέφυρας. Η ξηρή τάφρος είναι 22μ πλάτος με μια πέτρινη τοξωτή γέφυρα που ξεκινά από το κυρίως φρούριο. Σήμερα, στη θέση αυτή, υπάρχει ένα εντυπωσιακό κτίριο ως αποτέλεσμα της βρετανικής επιρροής. Κάθετα, υπάρχει ένας τοίχος όπου στις θολωτές κόγχες μπορείτε να δείτε τα οικόσημα εξεχουσών προσωπικοτήτων της βενετσιάνικης κοινωνίας.  Δύο σκάλες οδηγούν στο υψηλότερο επίπεδο, στη δεξιά πλευρά υπάρχει ο ανοιχτός χώρος της Βερσιάδας, με το Δωρικού ρυθμού εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου (1840). Στην αριστερή πλευρά μέσω μιας στοάς, μπορείτε να φτάσετε στη ξηρά τάφρο. Tα συνεχή κεκλιμένα επίπεδα φθάνουν στη πύλη του περιμετρικών τειχών που οδηγεί στο λιμάνι του Μανδρακίου. Από αυτό το σημείο, υπάρχει υπόγεια διάβαση που οδηγεί στη οχυρωμένη χερσόνησο Καβοσίδερο.  Δύο οχυρωμένες κορυφές συνθέτουν το υψηλότερο επίπεδο της ακρόπολης, που είναι ο Πύργος της Ξηράς και ο Πύργος της Θάλασσας. Ο χώρος μεταξύ τους ονομάζεται Cittadella.

   Το κτίριο του βενετσιάνικων φυλακών σώζεται με την προσθήκη ενός κτιρίου από τους Βρετανούς, καθώς και ένα μεγάλο κτίριο που χρησιμοποιούνταν ως στρατώνας. Ο δρόμος από αυτό το σημείο γύρω από τον βράχο οδηγεί στην κορυφή του όπου η θέα της πόλης είναι εντυπωσιακή. Οι επισκέπτες μπορούν να επισκεφθούν το φρούριο και να θαυμάσουν την ξεχωριστή αρχιτεκτονική κάθε περιόδου όπως το ανάγλυφο βενετσιάνικο έμβλημα με το μαρμάρινο φτερωτό λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, οι επιγραφές, τα οικόσημα και τα κανόνια.  Το Παλαιό Φρούριο φιλοξενεί τα Αρχεία της Νομαρχίας, τη Δημόσια Βιβλιοθήκη, τις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού καθώς και τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου.

 

   Το βυζαντινό κάστρο Αγγελόκαστρο, βρίσκεται σε μια βραχώδη κορυφή (270 ύψος), στη βορειοδυτική ακτή του χωριού της Κρήνης κοντά στην Παλαιοκαστρίτσα. Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με το Δεσπότη της Ηπείρου, Μιχαήλ Α 'Κομνηνό Δούκα, γνωστό και ως Μιχαήλ Άγγελο, όταν η Κέρκυρα ήταν ενωμένη με το Δεσποτάτο της Ηπείρου (1214-1267). Το φρούριο ήταν μεγάλης στρατηγικής σημασίας και χρησιμοποιήθηκε σε διαφορετικές περιόδους, ως καταφύγιο για τους ντόπιους. Είναι περιτριγυρισμένο από θάλασσα από τις τρεις πλευρές και είναι προσβάσιμο μόνο από μια στενή γέφυρα.

 

 

Στο παρελθόν, Γενοβέζοι πειρατές, οι Τούρκοι υπό την αρχηγία του Σουλτάνου Σουλεϊμάν και οι Σαρακηνοί προσπάθησαν να το κατακτήσουν, αλλά απέτυχαν. Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της περιτείχισης, η πύλη και οι δύο δεξαμενές νερού που χτίστηκαν το 1500 και 1546 διατηρούνται ακόμα. Στο τέλος του κάστρου, υπάρχει ένα εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής. Πάνω από την εκκλησία της Αγίας Κυριακής σώζεται μοναστήρι. Στην κορυφή υπάρχει και μια άλλη εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Οι Ενετοί και οι Γάλλοι διατηρούσαν μόνο φρουρά στα τέλη του 18ου αιώνα, αλλά οι Βρετανοί εγκατέλειψαν εντελώς το φρούριο.

 

 

   Κοντά στο χωριό Άγιος Ματθαίος 23 χιλιόμετρα από την πόλη της Κέρκυρας, βρίσκονται τα απομεινάρια του βυζαντινού κάστρου του Γαρδικίου που χρονολογείται από το 13ο αιώνα. Το κάστρο βρίσκεται σε ένα λόφο και έχει οκταγωνικό σχήμα με οκτώ πύργους και τρεις πύλες. Υπάρχουν πολλά αρχιτεκτονικά διακοσμητικά τμήματα των πύργων. Μερικοί ιστορικοί το χρονολογούν τον 11ο αιώνα, μετά την οχύρωση των συνόρων δυτικά κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το κάστρο αυτό, χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο για τους ντόπιους, που απειλούνταν από τους πειρατές.

 

 

   Μπορείτε να δείτε την εντυπωσιακή οχύρωση του Νέου Φρουρίου στη βορειοδυτική άκρη της παλιάς πόλης, στο λόφο του Αγίου Μάρκου, πάνω από το παλιό λιμάνι. Κατασκευάστηκε από το μηχανικό Φ. Βιτέλλι μεταξύ 1576 και 1645. Η κεντρική πύλη εισόδου από τη θάλασσα (1577) ήταν ένα θαυμάσιο έργο του Fernante Vitelli. Η πιο σημαντική περίοδος για την οχύρωση της πόλης της Κέρκυρας έγινε κατά τη διάρκεια της Βενετοκρατίας, η οποία διήρκεσε 411 χρόνια (1386-1864). Οι Βενετοί στρατολόγησαν τους καλύτερους αρχιτέκτονες και μηχανικούς. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι ολοκλήρωσαν τις εργασίες τους και βελτίωσαν την κατασκευή του.

 

 

    Το Νέο Φρούριο αποτελείται από δύο επίπεδα. Στο χαμηλότερο επίπεδο, υπάρχει ένα εντυπωσιακό κτίριο του 19ου αιώνα που αποτελεί σήμερα Ναυτική Βάση. Το υψηλότερο επίπεδο περιλαμβάνει δύο στρατώνες, στη δυτική πλευρά με το όνομα των «Επτά Ανέμων» υποστηρίζοντας ένα τριώροφο κτίριο της βρετανικής περιόδου. Το Φρούριο επίσης διαθέτει ένα μεγάλο δίκτυο στοών. Ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να περιηγηθεί (εκτός από το υπόγειο οικήματα και σήραγγες) και να θαυμάσει τη θέα του άλλου τμήματος της πόλης της Κέρκυρας.

 

   Τα κάστρα της Κέρκυρας, βοήθησαν να αποκρουστoύν από την Κέρκυρα πολλοί φιλόδοξοι κατακτητές. Εάν βρεθείτε στο νησί μας αξίζει να τα επισκεφθείτε και να κάνατε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο.

 

Νατάσσα Δαφνή

 

Αρχείο MyKerkyra magazine:

My Kerkyra magazine:the real Corfu, Issue 32|2014, p. 34-38

 

English version: https://mykerkyra.com/article/corfucastles_history

 

Επιμέλεια: Άντα Κυριαζή

 

 

Comments

Similar Articles