Αν και φθάσαμε αισίως στον Νοέμβριο, στο νησί της Κέρκυρας ο καιρός μας κρατούσε λίγο καλοκαίρι, όπως κάθε χρόνο. Ήταν σαν να γνώριζε το ποσό πολύ είχαμε ανάγκη τις ηλιαχτίδες του ηλίου, τη ζεστασιά του ηλιοβασιλέματος και την ομορφιά του καθαρού, ενάστρου ουρανού.
Όσο και να άργησε όμως, η εικόνα του φθινοπώρου, πάντα έρχεται για να χαρίσει λίγο από τη πλουσιοπάροχη μαγεία της.

Το φθινόπωρο στην Κέρκυρα είναι το απαραίτητο συστατικό για την έμπνευση κάθε καλλιτέχνη.

Οι μελωδίες από το θρόισμα των φύλλων στο αεράκι, ο ήχος της βροχής σε συνδυασμό με την αρχοντική αύρα των τοπίων της πόλης και η άγρια ομορφιά του ξεθωριασμένου πρασίνου και του θαμπού μπλε στα περίχωρα της Κέρκυρας, είναι ένα μυστηριώδες κάλεσμα.

Κάλεσμα για περισυλλογή, για μελέτη, για αλλαγή και νηνεμία, εκείνη την απαραίτητη σιγή πριν το τραγούδισμα των εποχών, πριν τον χειμώνα που θα φέρει τις δικές του μελωδίες για να ανθίσουν ξανά όπως κάθε άνοιξη, μέσα από την ομορφιά της φύσης.

Μέχρι τότε, δεν μπορεί κανείς παρά να απολαύσει τη στιγμή, σε κάθε λεπτομέρεια, στη κάθε φθινοπωρινή μέρα.

Το φθινόπωρο στη ποίηση

Πολυδούρη Μαρία

Φίλε, τοῦ φθινοπώρου ἦρθεν ἡ Ὥρα
στὴν πόρτα μου ἔξω. Κίτρινο φορεῖ
στεφάνι ἀπὸ μυρτιά. Στὰ νικηφόρα
χέρια της μία κιθάρα θλιβερή

Κιθάρα παλαιϊκὴ ποὺ κλεῖ πληθώρα
μέσα της ἤχους καὶ ἤχους. Ἱερὴ
κοιτίδα. Κάθε πόνος, κάθε γνώρα
ποὺ ἦταν γλυκιὰ καὶ γίνηκε πικρή,

Ἦχος μέσ᾿ στὴν καρδιά της ἀποστάζει.
Φίλε, τοῦ φθινοπώρου ἡ Ὥρα ἐκεῖ
στὴν πόρτα μου ἦρθε δίχως νὰ διστάζη
Καὶ τὸ κιθάρισμά της πότε πότε
σὰ νἄτανε ἡ φωνή σου ἡ μυστικὴ
τοὺς στίχους σου ποὺ μοῦ τραγούδαες τότε. 

Συνεργάτες
Φωτογραφικό Υλικό: Αλέξανδρος Μελίδης
Επιμέλεια Κειμένου: Μαρίλια Μακρή
Share this Post

Newsletter

Λάβετε πρώτοι τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις του mykerkyra.

Subscribe