Μεταφερόμαστε στο παλαιό εμπορικό κέντρο της πόλης της Κέρκυρας, στην περιοχή της Πίνιας, εκ του Ιταλικού “Pigna” ή όπως συχνά το λένε οι ντόπιοι, στην Κουκουνάρα.

Δεν είναι λίγες οι φορές που η περιοχή ονομάζεται και “πιάτσα” από την Ιταλική λέξη “piazza”, δίνοντας της την έννοια της υπαίθριας αγοράς.

Μια άλλη εκδοχή της ονομασία της περιοχής, θέλει να πήρε το όνομα της από το μέρος στο οποίο ήταν χτισμένη η πρώτη εκκλησία του Πολιούχου του νησιού Αγίου Σπυρίδωνα.  Το μέρος αυτό βρίσκονταν στη σημερινή τοποθεσία της γνωστής Πλατείας Σαρόκο, και ήταν γεμάτο “Κουκουναριές” από όπου προέκυψε και η ονομασία του. Το 1577 όμως η εκκλησία κατεδαφίστηκε και η Ενετική κυβέρνηση τότε έδωσε ως αντάλλαγμα το σημερινό κτήριο που φιλοξενείται ο Ιερός ναός Αγίου Σπυρίδωνα.

Το τοπωνύμιο της παλιάς τοποθεσίας του ναού έμελλε να ακολουθήσει την περιοχή γύρω από την οποία έγινε η μεταφορά του Ιερού λείψανου και στεγάστηκε ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα στο νέο κτήριο στο κέντρο της παλαιάς πόλης.

Aξίζει να περιηγηθείτε στα στενά καντούνια της παλαιάς πόλης και να βρείτε τα 4 κουκουνάρια που συμβολίζουν την παλιά τοποθεσία του ναού του Αγίου Σπυρίδωνα.

Συμβολικά τότε τοποθετήθηκαν 4 κουκουνάρια που βρίσκονται σε σημαντικά σημεία της παλαιάς πόλης.

Τα 3 από αυτά είναι πέτρινα και εντοιχισμένα, ένα από αυτά βρίσκεται στην οδό Νικηφόρου Θεοτόκη 43-47, στο αρχοντικό Κομπίτσι οπού αναγράφονται και οι χρονολογίες κατασκευής και ανακατασκευής του κτηρίου, το 1680 και 1728. Ένα ακόμη πέτρινο βρίσκεται στην πάνω από το οικόσημο της οικίας Βούλγαρη και το τρίτο βρίσκεται στον δεύτερο όροφο του γωνιακού κτηρίου των οδών Ν. Θεοτόκη και Μ. Θεοτόκη.

Αν και ελάχιστοι θα στρέψουν το βλέμμα ψηλά, πολλοί παλιοί θυμούνται πως λίγο πριν περάσει κανείς προς το πολυσύχναστο «καντούνι» στη συμβολή των οδών Ν. Θεοτόκη και Φιλαρμονικής που οδηγεί στον ναό Άγιο Σπυρίδωνα, υπάρχει ένα εξ ‘αυτών, σιδερένιο το οποίο είναι και το πιο γνωστό και ευδιάκριτο.

Το Έθιμο της Μαστέλας.

Στο σημείο αυτό λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο και ένα παλαιό έθιμο. Το Έθιμο της Μαστέλας.

Τη μεγάλη στιγμή που πλήθος κόσμου έχει στραμμένο το βλέμμα σε μπαλκόνια και παράθυρα για την καθιερωμένη ρίψη των πήλινων δοχείων, των λεγόμενων “ Μπότιδων ” λαμβάνει χώρα το έθιμο της μαστέλας. Από νωρίς το πρωί ένα μεγάλο ξύλινο βαρέλι τοποθετείται στο σημείο, γεμάτο με νερό και νομίσματα των περαστικών για “ευχές” ως είθισται, στολισμένο με χρωματιστές κορδέλες και εντυπωσιακές μυρτιές.

Το έθιμο θέλει στο άκουσμα από τις καμπάνες για τη πρώτη Ανάσταση, που σήμαινε και την ρίψη των μπότιδων, ένας ανυποψίαστος περαστικός να επιλέγεται για να βουτήξει στο βαρέλι και να πάρει τα νομίσματα που περιέχει.

Οι Πινιατόροι

Αξίζει επίσης να αναφερθεί πως πίσω στο χρόνο, οι ντόπιοι είχαν υιοθετήσει κάτι σαν παρατσούκλι για τους αχθοφόρους-φορτοεκφορτωτές που σύχναζαν στη περιοχή. Τους ονόμαζαν “Πινιατόρους” ή “Πινιαδώρους”, και ήταν οι μόνοι που για χρόνια σε όλες τις λιτανείες του Αγίου Σπυρίδωνα μετέφεραν  τα λάβαρα και τα 2 μέτρων ύψους “τορτσόνια” κεριά, της εκκλησίας. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν λαϊκοί και φαφλατάδες ενώ ξεχώριζαν για τα πειράγματα και τα αστεία τους αλλά και για την χαρακτηριστική τους εμφάνιση καθώς κυκλοφορούσαν ξυπόλητοι και ατημέλητοι έχοντας στο καπέλο τους το σήμα του κουκουναριού.

Ασημένια και επιχρυσωμένα κουκουνάρια απαντώνται και εντός του Ιερού ναού Αγίου Σπυρίδωνα, στολίζοντας αρκετά λάβαρα.

Τέλος, σίγουρα αξίζει να περιηγηθείτε στα στενά καντούνια της παλαιάς πόλης και να βρείτε τα κουκουνάρια, ενώ κανείς δεν μπορεί να μη νιώσει τη φιλοξενία της γραφικής γειτονιάς της Πίνιας ειδικά τα πρωινά του καλοκαιριού, υπό τους ήχους από τις καμπάνες της εκκλησίας του πολιούχου του νησιού.

Συνεργάτες
Επιμέλεια Κειμένου: Μαρίλια Μακρή
Φωτογραφικό Υλικό: Μαρίλια Μακρή
Φωτογραφικό Υλικό: Vlasis Tsonos
Share this Post

Newsletter

Λάβετε πρώτοι τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις του mykerkyra.

Subscribe