Η επίσκεψη στο κατάφυτο πάρκο του ανακτόρου Μον Ρεπό είναι μια εμπειρία που δε μπορεί παρά να μείνει ανεξίτηλη στην μνήμη. Ένα δάσος στην καρδιά της Κέρκυρας, μόλις τρία χιλιόμετρα από το ιστορικό κέντρο της, μοναδικό για περίπατο και εκδρομή με την οικογένεια σας και ιδανικό για τρέξιμο και περπάτημα για εκείνους που θέλουν να γυμναστούν.

Φτάνοντας στην έπαυλη Μον Ρεπό και κατηφορίζοντας δεξιά, η πυκνή βλάστηση και τα αμέτρητα μονοπάτια σε συνδυασμό με τα θραύσματα αρχαίων μνημείων σε προσκαλούν σε ένα ταξίδι έξω από το χρόνο, έξω από το τώρα. Πλατιά χαλικοστρωμένα δρομάκια,  στενά κακοτράχαλα μονοπάτια, αμέτρητα δέντρα, ελιές και πληθώρα σπάνιων φυτών και λουλουδιών σε οδηγούν στην πεποίθηση ότι βρίσκεσαι σε ένα πολύ μακρινό δάσος, πολύ έξω από τον πολιτισμό…

Προσπερνώντας μνημεία όπως το αρχαίο Ιερό της Ήρας (Ηραίο) και τα ερείπια του αρχαίου δωρικού ναού του Απόλλωνα, ακολουθώντας και κατηφορίζοντας στο κεντρικό μονοπάτι συναντούμε τη παλιά πηγή Καρδάκι και την ομώνυμη παραλία.

Η πηγή του Καρδακίου μνημονεύεται από συγγραφείς, γεωγράφους και περιηγητές για τη θέση της, την ποσότητα και την ποιότητα του δροσερού νερού. Για πολλούς αιώνες από την πηγή αυτή υδρεύονταν τα εμπορικά και πολεμικά πλοία που ήταν αγκυροβολημένα ή περνούσαν από το νησί καθώς εξυπηρετούσε και τους κατοίκους του νησιού ειδικά κατά τη θερινή περίοδο που οι στέρνες και τα πηγάδια δεν επαρκούσαν.

Ονομασία

Το τοπωνύμιο ίσως να προέρχεται από τη βενετσιάνικη λέξη “vardia” (φρουρά) επειδή στην περιοχή αυτή λόγω θέσης κοντά στη θάλασσα και στην πλαγιά του λόφου με ευρεία θέα και παρατηρητικότητα πιθανόν να υπήρχε φρουρός και η λέξη βάρδια με παραφθορά έγινε βαρδάκι και έπειτα καρδάκι.

Τη θρυλική αυτή πηγή που αναβλύζει ασταμάτητα από το ανοικτό στόμα ενός λιονταριού του Αγίου Μάρκου, αποθανάτισε ο Μαβίλης στο παραπάνω σονέτο όπου σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση “όποιος ξένος πιει νερό από εκεί δεν θα γυρίσει ποτέ στην πατρίδα του…”

Φθάνοντας στην παραλία το τοπίο είναι μαγευτικό. Η θέα με την πέτρινη αποβάθρα, τα γαλαζοπράσινα νερά και τα τριγύρω λοφάκια κατάφυτα με δέντρα, θάμνους και αλόη είναι η τέλεια επισφράγιση μιας παραμυθένιας διαδρομής.

Πρόκειται για μια περιοχή και μια παραλία που είναι γνωστή και αγαπητή στους περίοικους. Το πάρκο θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο περιποιημένο καθώς παρουσιάζει μια μορφή εγκατάλειψης αλλά η φυσική ομορφιά και η αίγλη του παρελθόντος δεν χωρούν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της αξίας του.

Στο Μον Ρεπό μπορείτε να φτάσετε αν δε διαθέτετε αυτοκίνητο είτε με το αστικό ΚΤΕΛ, καθώς είναι πολύ συχνή η συγκοινωνία από την Κέρκυρα είτε με ταξί, είτε ακόμη και με άμαξα (μόνιππο) αφού η απόσταση είναι μόλις τρία χιλιόμετρα. Επίσης, στην είσοδο του κτήματος υπάρχει αφετηρία ταξί και στάση του αστικού για την επιστροφή σας.

Πηγή

ΣΟΥΡΤΖΙΝΟΣ, Γιώργος Χ. (2008). “Τοπωνύμια: γλωσσικές μαρτυρίες στην ιστορική διαδρομή της Κέρκυρας”, Ιστορική – Λαογραφική Εταιρεία Κέρκυρας, β’ έκδοση, σελ. 198 – 199

Συνεργάτες
Επιμέλεια Κειμένου: Άντα Κυριαζή
Φωτογραφικό Υλικό: Άντα Κυριαζή
Share this Post

Newsletter

Λάβετε πρώτοι τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις του mykerkyra.

Subscribe